Σε αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων το ΥΠΕΝ για την ελάφρυνση της βιομηχανίας
Καθυστερήσεις και σοβαρά εμπόδια καταγράφονται στον σχεδιασμό μέτρων για τη μείωση του ενεργειακού κόστους της ελληνικής βιομηχανίας, καθώς το πλάνο που βασιζόταν στο λεγόμενο «ιταλικό μοντέλο» συναντά ενστάσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όπως προκύπτει από κυβερνητικές πηγές, οποιαδήποτε μονομερής εφαρμογή μέτρων χωρίς προηγούμενη έγκριση των Βρυξελλών θα ισοδυναμούσε με ανοιχτή σύγκρουση με την Κομισιόν, γεγονός που καθιστά πρακτικά αδύνατη την υλοποίηση της πρότασης στη σημερινή της μορφή.
Στελέχη του Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας επισημαίνουν ότι η Κομισιόν αναγνωρίζει μεν πως το ιταλικό μοντέλο είχε εγκριθεί για εφαρμογή στην Ιταλία, ωστόσο υποστηρίζει ότι αυτό συνέβη σε διαφορετικές θεσμικές συνθήκες, πριν από τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού πλαισίου στήριξης της βιομηχανίας. Με την έναρξη ισχύος του νέου Πλαισίου Κρατικών Ενισχύσεων για την Καθαρή Βιομηχανία, γνωστού ως CISAF, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν συντρέχει πλέον λόγος για ξεχωριστές εθνικές πρωτοβουλίες αυτού του τύπου.
Δεύτερο σημείο τριβής αποτελεί ο συνδυασμός του ιταλικού μοντέλου με πρόσθετα εργαλεία, όπως η ενίσχυση του μηχανισμού αντιστάθμισης των έμμεσων εκπομπών CO₂. Η Κομισιόν εκτιμά ότι το CISAF επαρκεί από μόνο του για τη στήριξη των ενεργοβόρων επιχειρήσεων και δεν πρέπει να συνδυάζεται με άλλες ενισχύσεις, άποψη που δεν συμμερίζονται όλα τα κράτη-μέλη. Χώρες όπως η Γερμανία πιέζουν ανοιχτά για μεγαλύτερη ευελιξία και δυνατότητα σώρευσης μέτρων.
Υπενθυμίζεται ότι το ιταλικό μοντέλο, το οποίο είχε αποτελέσει και τη βάση πρότασης του Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, προέβλεπε σταθερή και ανταγωνιστική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας για το 25% της κατανάλωσης των ενεργοβόρων επιχειρήσεων για τρία χρόνια. Το σχήμα λειτουργούσε ως «ενεργειακό δάνειο» πράσινου ρεύματος, με υποχρέωση των επιχειρήσεων να αναπτύξουν σε βάθος 20ετίας διπλάσιο χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ. Στο ελληνικό σχέδιο, το μέτρο πλαισιωνόταν από αυξημένη αντιστάθμιση CO₂, με συνολικό ετήσιο κόστος περίπου 150 εκατ. ευρώ για μία τριετία.
Με δεδομένη τη στάση της Κομισιόν, το ΥΠΕΝ στρέφεται πλέον στην επεξεργασία εναλλακτικών σεναρίων, παρακολουθώντας παράλληλα τις διαπραγματεύσεις άλλων κρατών-μελών για μεγαλύτερη ευελιξία στο CISAF. Όπως εκτιμάται, το τοπίο αναμένεται να ξεκαθαρίσει εντός των επόμενων εβδομάδων, γεγονός που θα καθορίσει και τα επόμενα βήματα της ελληνικής στρατηγικής.
Από την πλευρά της ενεργοβόρου βιομηχανίας, πάντως, εκφράζονται έντονες επιφυλάξεις για το κατά πόσο η απλή ενίσχυση της αντιστάθμισης μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστική μείωση του κόστους. Ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ, Αντώνης Κοντολέων, σημειώνει ότι εφόσον επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, πρόκειται για ανατροπή σχεδιασμών μηνών, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η εμπλοκή στο ιταλικό μοντέλο δεν δικαιολογεί την καθυστέρηση στην εφαρμογή αυτονόητων μέτρων για τη μείωση του καθημερινού ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας.
