Το Συνδικάτο Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής έχει ανακοινώσει εδώ και ημέρες τη νέα κινητοποίηση, κατηγορώντας την Πολιτεία για μονομερείς αποφάσεις και έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου. Στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρίσκεται η υποχρέωση αντικατάστασης των ταξί με ηλεκτρικά οχήματα από την 1η Ιανουαρίου 2026, την οποία οι επαγγελματίες χαρακτηρίζουν αυθαίρετη και μη ρεαλιστική.
Όπως δηλώνουν οι οδηγοί, η απεργία αποτελεί μονόδρομο, καθώς –σύμφωνα με τους ίδιους– δεν έχει υπάρξει ανταπόκριση στο αίτημά τους για συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών. Εκπρόσωποι του κλάδου επισημαίνουν ότι η υποχρεωτική ηλεκτροκίνηση προωθείται χωρίς να υπάρχουν επαρκείς υποδομές φόρτισης, ενώ το κόστος αγοράς και χρήσης ηλεκτρικών οχημάτων θεωρείται απαγορευτικό.
Παράλληλα, το ΣΑΤΑ καλεί τα μέλη του σε συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας προς το Υπουργείο Μεταφορών, με σημείο εκκίνησης τη διασταύρωση της οδού Σπύρου Πάτση με τη Λεωφόρο Αθηνών, το πρωί της Τρίτης.
Στα αιτήματά τους, οι οδηγοί ταξί ζητούν την αναβολή της υποχρεωτικής ηλεκτροκίνησης έως το 2035 και την εκπόνηση ενός βιώσιμου σχεδίου μετάβασης. Τονίζουν ότι, με τα σημερινά δεδομένα, η εφαρμογή του μέτρου οδηγεί σε οικονομική ασφυξία και όχι σε πραγματική περιβαλλοντική αναβάθμιση.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στο θεσμικό πλαίσιο που αφορά τα ταξί και τα ενοικιαζόμενα οχήματα με οδηγό. Οι επαγγελματίες ζητούν σαφή διαχωρισμό των υπηρεσιών, υποστηρίζοντας ότι η μεταφορά επιβατών από σημείο σε σημείο αποτελεί αποκλειστικό αντικείμενο των ταξί, ενώ καταγγέλλουν φαινόμενα αθέμιτου ανταγωνισμού.
Στο ίδιο πλαίσιο, κάνουν λόγο για ανεξέλεγκτη δράση πολυεθνικών ψηφιακών πλατφορμών, οι οποίες –όπως υποστηρίζουν– λειτουργούν χωρίς τους ίδιους κανόνες και φορολογικές υποχρεώσεις, πλήττοντας τα ραδιοταξί και τα δημόσια έσοδα.
Μεταξύ των βασικών διεκδικήσεων περιλαμβάνεται επίσης η ελεύθερη χρήση των λεωφορειολωρίδων από έμφορτα ταξί, καθώς και η αλλαγή του φορολογικού καθεστώτος, με αίτημα τη θέσπιση αφορολόγητου ορίου 12.000 ευρώ. Τέλος, οι οδηγοί εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για τη μακροχρόνια εκκρεμότητα ενός νομοσχεδίου που, όπως καταγγέλλουν, εξαγγέλλεται εδώ και χρόνια χωρίς να υλοποιείται.
