Με αναφορές στην οικονομία, τη γεωπολιτική σταθερότητα, τις μεταρρυθμίσεις και τις πολιτικές συγκρούσεις της επόμενης περιόδου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκλεισε τις εργασίες της πρώτης ημέρας του 16ου συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας στο Metropolitan Expo, δίνοντας το στίγμα της στρατηγικής του κυβερνώντος κόμματος έως τις εκλογές του 2027 και θέτοντας ως κεντρικό διακύβευμα την πολιτική σταθερότητα.
Το πολιτικό αφήγημα της επόμενης ημέρας επιχείρησε να περιγράψει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα του 16ου συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας, παρουσιάζοντας έναν οδικό χάρτη που εκτείνεται έως το 2030 και συνδέεται, όπως είπε, με τη «νέα εθνική αποστολή» της χώρας ενόψει και της συμπλήρωσης 200 ετών από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.
Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ εμφανίστηκε αποφασισμένος να μεταφέρει από τώρα το πολιτικό βάρος στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, επισημαίνοντας ότι «ο σχεδιασμός της νέας τετραετίας ξεκινά σήμερα». Στο πλαίσιο αυτό, επέλεξε να διαμορφώσει από νωρίς το πολιτικό δίλημμα των επόμενων εκλογών, απορρίπτοντας τη λογική του «Μητσοτάκης ή χάος» και αντιπαραθέτοντας το ερώτημα της κυβερνητικής επάρκειας απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη πολιτικής σταθερότητας σε ένα διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας, χρησιμοποιώντας τον συμβολισμό του «τριψήφιου τηλεφώνου» που μπορεί να χτυπήσει «στις 3 το πρωί», προκειμένου να αναδείξει –όπως είπε– τη σημασία της εμπειρίας και της διαχειριστικής ετοιμότητας σε περιόδους κρίσεων.
Στην ομιλία του επιχείρησε παράλληλα έναν απολογισμό της κυβερνητικής πορείας της ΝΔ από το 2019 έως σήμερα, συγκρίνοντας τη σημερινή εικόνα της χώρας με την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Αναφέρθηκε στη μείωση της ανεργίας, στην ενίσχυση της ανάπτυξης και στη βελτίωση της διεθνούς θέσης της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι η χώρα έχει πλέον μετακινηθεί «στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης στην Ευρώπη».
Ωστόσο, αναγνώρισε ότι η ακρίβεια συνεχίζει να πιέζει τα νοικοκυριά, περιγράφοντάς την ως το σημαντικότερο πρόβλημα της καθημερινότητας. Υποστήριξε ότι η κυβερνητική απάντηση θα πρέπει να στηριχθεί σε μόνιμες αυξήσεις αποδοχών και διαρκείς φορολογικές ελαφρύνσεις, ώστε να διατηρηθεί το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε ακόμη να συνδέσει τη Νέα Δημοκρατία με μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική βάση, σημειώνοντας ότι το κόμμα διεύρυνε την επιρροή του τα τελευταία χρόνια και προσέγγισε πολίτες που στο παρελθόν δεν το στήριζαν. Παρουσίασε τη ΝΔ ως δύναμη μεταρρυθμίσεων και αντίβαρο στον λαϊκισμό, υποστηρίζοντας ότι διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με την κοινωνία χωρίς «αλαζονεία και έπαρση».
Στο πεδίο των προτεραιοτήτων της επόμενης περιόδου, ο πρωθυπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στην Υγεία, την Παιδεία, την Τεχνητή Νοημοσύνη και την ενέργεια. Αναφέρθηκε στη φιλοδοξία μετατροπής της Ελλάδας σε διεθνή ενεργειακό κόμβο, ενώ προανήγγειλε την έναρξη γεωτρήσεων κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Παράλληλα, υπερασπίστηκε την κυβερνητική πολιτική στα πανεπιστήμια, κάνοντας ειδική αναφορά στις καταλήψεις στα δημόσια ΑΕΙ, ενώ επανέλαβε ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει να δίνει έμφαση σε ζητήματα δημόσιας ασφάλειας, τροχαίων δυστυχημάτων και προστασίας των ανηλίκων από την υπερβολική έκθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Με αιχμηρό τόνο απέναντι στην αντιπολίτευση, κατηγόρησε τα κόμματα της αντιπολίτευσης για τοξικότητα και έλλειψη εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Οι αναφορές του τόσο στον Αλέξη Τσίπρα όσο και στον Νίκο Ανδρουλάκη ήταν προσωπικές και πολιτικά φορτισμένες, επιβεβαιώνοντας ότι η κυβέρνηση εισέρχεται σταδιακά σε τροχιά προεκλογικής αντιπαράθεσης.
Ο πρωθυπουργός αναγνώρισε, πάντως, ότι υπάρχουν καθυστερήσεις, αστοχίες και λάθη, επιχειρώντας να εκπέμψει μήνυμα αυτοκριτικής προς το κομματικό ακροατήριο. Παράλληλα, κάλεσε σε συστράτευση όχι μόνο τα στελέχη και τους ψηφοφόρους της ΝΔ, αλλά και πολίτες που τα προηγούμενα χρόνια είχαν στηρίξει την κυβέρνηση και σήμερα εμφανίζονται αποστασιοποιημένοι ή απογοητευμένοι.
Κλείνοντας την ομιλία του, περιέγραψε το πλαίσιο της επόμενης κυβερνητικής πρότασης ως ένα «τρίγωνο» με τρεις βασικούς άξονες: την οικονομία και τις μεταρρυθμίσεις, την εξωτερική πολιτική και την άμυνα, καθώς και τη θεσμική ανασυγκρότηση του κράτους μέσω της Συνταγματικής Αναθεώρησης.
