Η σύνταξη που ξεπερνά το 60% του τελευταίου μισθού δεν αποτελεί προνόμιο λίγων, αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένων κινήσεων και στρατηγικών. Όσοι αποχωρούν το 2026 μπορούν να αξιοποιήσουν πέντε βασικούς παράγοντες που αυξάνουν σημαντικά το τελικό ποσό, σε ορισμένες περιπτώσεις μέχρι και το 80% των αποδοχών.
Η αναλογία σύνταξης – μισθού αποτελεί κρίσιμο δείκτη της ανταποδοτικότητας των εισφορών. Σύμφωνα με την πάγια θέση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το 60% θεωρείται το κατώφλι μιας δίκαιης σχέσης μεταξύ καταβληθέντων εισφορών και καταβαλλόμενης σύνταξης. Παρά ταύτα, πολλοί νέοι συνταξιούχοι βλέπουν το ποσοστό τους να μένει χαμηλότερα, ειδικά όταν προέρχονται από υψηλές αποδοχές.
Ποιοι καταφέρνουν, λοιπόν, να ξεπεράσουν το φράγμα του 60%; Οι ειδικοί ξεχωρίζουν πέντε παράγοντες-κλειδιά που μπορούν να εκτοξεύσουν την ανταποδοτική σύνταξη:
- Η χρυσή πενταετία (36–40 έτη)
Ο χρόνος ασφάλισης παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας. Η νομοθεσία προσφέρει σημαντική προσαύξηση σε όσους συμπληρώνουν 36–40 έτη, με ποσοστά που φτάνουν από 39,8% στα 36 έτη έως 50% στα 40. Η επιμονή στη μακροχρόνια ασφάλιση αποδίδει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. - Η Εθνική Σύνταξη του 2026
Το ποσό της εθνικής σύνταξης για πλήρη 20ετία διαμορφώνεται στα 446,87 ευρώ, ενώ όσοι έχουν 15 έτη λαμβάνουν από 402 ευρώ. Κάθε έτος κάτω από τα 40 στη χώρα μειώνει αναλογικά το ποσό κατά 1/40, γι’ αυτό η μακροχρόνια παραμονή στη χώρα και στην εργασία μετράει σημαντικά. - Πλήρης ή μειωμένη σύνταξη
Η πρόωρη έξοδος συνεπάγεται περικοπή έως 30% επί της εθνικής σύνταξης. Αυτή η μείωση είναι συχνά η αιτία που το τελικό ποσοστό υποχωρεί κάτω από το ψυχολογικό και οικονομικό όριο του 60%, καθιστώντας τη συνετή επιλογή της πλήρους σύνταξης πιο συμφέρουσα. - Πλασματικά έτη
Η εξαγορά χρόνου στρατού, σπουδών ή παιδιών δεν εξασφαλίζει μόνο το δικαίωμα σύνταξης, αλλά αυξάνει και την ανταποδοτική αναλογία. Η εξαγορά 2–3 ετών για συμπλήρωση της 40ετίας μπορεί να αποδώσει μόνιμη αύξηση στη μηνιαία σύνταξη. - Συντάξιμος μισθός και «παράδοξο» υψηλών εισφορών
Οι πολύ υψηλοί μισθοί συχνά οδηγούν σε χαμηλότερο ποσοστό αναπλήρωσης παρά τις υψηλές εισφορές. Το ιδανικό εύρος είναι συντάξιμες αποδοχές 1.500–1.800 ευρώ: με 40 χρόνια ασφάλισης, η σύνταξη μπορεί να φτάσει μέχρι και το 80% του μισθού.
Παραδείγματα:
- Υψηλόμισθος (4.500 ευρώ) με 40ετία: σύνταξη 2.696,87 ευρώ (αναλογία 59,9%).
- Μεσαίο εισόδημα (1.500 ευρώ) με 40ετία: σύνταξη 1.196,87 ευρώ (79,8%).
- Ασφαλισμένος με 33 έτη και μισθό 3.220 ευρώ: σύνταξη 1.487 ευρώ, ποσοστό 46,2%.
Αναλυτικά στοιχεία:
- 38–40 έτη: οι χαμηλότερες συντάξεις με υψηλό μισθό παραμένουν κάτω από 60%, ενώ μεσαία εισοδήματα ξεπερνούν το όριο.
- 33–35 έτη: η αναπλήρωση για υψηλούς μισθούς παραμένει χαμηλή, αναδεικνύοντας τη στρέβλωση του συστήματος.
- 30–37 έτη: ακόμη και μικρότερος χρόνος με μέτριες αποδοχές αποδίδει υψηλότερο ποσοστό.
Συμπέρασμα:
Το σύστημα προσαρμόζει καλύτερα τα ποσοστά αναπλήρωσης για χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, ενώ οι υψηλές εισφορές δεν εγγυώνται υψηλό ποσοστό. Η ανάγκη για διορθωτικές κινήσεις στην ανταποδοτικότητα παραμένει φλέγον ζήτημα για το 2026, ειδικά για όσους επιδιώκουν συντάξεις πάνω από το 60% του τελευταίου μισθού.
